काही न पाठवलेली पत्रे

प्रिय,

खरं तर हा शब्द आता वापरायचा की नाही हे मला माहित नाही. कारण मी तुझ्या साठी जुनाच 'तो' असेल का माहीत नाही, तरी पण 'प्रिय'.
आता तू कदाचित म्हणशील फोन, व्हॉट्सऍप, एसएम्एस च्या जमान्यात हा पत्र प्रपंच कशासाठी ??? पण पत्रातून जे काही बोलता येतं ते इतर कशातून नाहीच जमत. खरं तर खुप आधीच हे पाठवायच होतं, गेल्या कित्येक दिवसांपासून मनात साठवून ठेवलेलं बोलायचं होतं पण हिम्मत करून लिहितोय. आपली भांडण ही तुला आणि मला काही नविन नव्हती, पण त्यादिवशीचा नूर काही वेगळाच होता. माझ्या नकळत माझा स्वाभिमान दुखावल्या गेल्याने मी तुला भरपूर बोललो ही. असं म्हणतात 'जो बूँद से गई वो हौद से नहीं आती' तरी पण सॉरी.  आपण दोघांनिही सांभाळून घ्यायला हवं होत पण नाहीच जमलं ते आणि शब्दाला शब्द वाढत गेला.  पण मी काय म्हणतो झालं गेलं विसरून जाऊन करुया ना नवी सुरवात 'मरीन ड्राइव्ह' च्या सूर्यास्ताच्या साक्षीने...
करशील ना एवढं आपल्यासाठी  ????

(तुझाच) मित्र

बुजगावणे

पुन्हा प्रश्न पडला मला जगण्याचा
स्वप्नांवर होता ताबा चांदण्यांचा

पाखरे अशी येतात कुठून येथे
साधा प्रश्न होता बुजगावण्यांचा

जरा मोकळे श्वास घेऊ आधी
मग सोडवू प्रश्न अर्भकांचा

काल पर्यंत होते सारे षंढ इथे
आज होतो एल्गार स्वरांचा

जगतानाच त्यांनी जाळले मला इथे
मग प्रश्नच कुठे उरला स्मशानांचा

#जिप्सी

That is you

I am jealous of your heart
Which is always with you,
But not me.....

I am jealous of your dreams,
In which you roam around all over the world .....

I am jealous of that seawaves ,
that touches you daily....

But surely I m not jealous of one thing.

That is you, that is you.....

#Gypsy

संकष्टी

आकाशगंगेत पसरलेल्या चांदण्यांच्या गराड्यात चाळणीतून चंद्र शोधणारी,
तू कशी दिसत होतीस गं ,
अताशा आठवायचा प्रयत्न करतोय ???

DDLJ मधल्या काजोल सारखी तर नक्कीच नाही...

आठवतोय फक्त एक अस्पष्टसा चेहरा.
कोकणकड्यावर बसुन नवलाइने डोळ्यात चंद्र सामावून घेणारा.

आतशा दोघांचेही चंद्र वेगवेगळे आहे म्हणा
फक्त तुझा उपवास 'करवाचौथ'चा असतो,
आणि
माझा 'संकष्टी चतुर्थी' चा.

जिप्सी

Human Being

1st they called me 'Christian' & set me into the fire,
Then they called me as a 'Hindu' & killed me in godhra
&
Now they referred me as a 'Muslim' & lynched me in dadri.

somewhere they forgot that "I" am just a human being.

Gypsy

धर्म संकट में

सच बोलूँ यहाँ हर कोई बेईमान है,
धरम तेरा कौनसा ईमान है ?

मंदिर-मस्जिद के दंगों में बटे है सारे,
जिंदा बचे हुए कुछ इंसान है !

तू कौनसी कश्मकश में हैं ए जिंदगी ?
हर कोई यहाँ हैरान है !

जिंदगी की कीमत क्या लगाते हो बाबू,
मरना तो यहाँ बहौत आसान है !

टूटते हुए इन शीशों के साथ,
एक टुटी हुई उड़ान है !!

जिप्सी

कल चौदवी की रात थी

मुहब्बत करने वालों में ये झगड़ा डाल देती है,

 सियासत दोस्ती की जड़ में मट्ठा डाल देती है

प्रिय गुलाम अली साहेब

कसय माहितै का  आमच्या प्रमुखांना मनापासून तुमची गझल आवडते, पण काय आहे ना तुम्ही पाकिस्तानचे आहेत म्हणुन विरोध आहे. संगीत से बैर नहीं, हरे से परहेज है साहब बाकी काही नाही.
संगीत पाकिस्तानी किंवा हिंदुस्तानी कसं असू शकतं फक्त संगीतच काय कोणत्याही कलेला सिमेच बंधन नसावच मुळी.

लिपट जाता हूँ माँ से और मौसी मुस्कुराती है
मैं उर्दू गझल कहता हूँ और हिंदी मुस्कुराती है

मुन्नवर राणांचा हा शेर तुम्हाला अगदी फिटट बसतो, तुमचा मुक्काम जरी पाकिस्तानात असला तरी अगदी आमच्या 'गझल नवाज' भीमराव पांचाळें सारखेच सच्चे वाटता. सध्या काय आमची लोक बरयापैकी भैसाटली असल्या कारणाने अगदी झुंडीत विरोध कराताएत और झुंड का कोई मजहब नहीं होता. 
बदन में दौड़ता सारा लहू ईमान वाला है
मगर ज़ालिम समझता है की पाकिस्तान वाला है
पण एक आहे मुन्नवर राणांचा हां शेर तुमच्या बाबतीत अगदी खरा ठरलाय.

खैर सध्या तरी.

कल चौदवी की रात थी शब् भर रहा चर्चा तेरा
कुछ ने कहा ये चाँद है कुछ ने कहाँ चेहरा तेरा

ऐकत फोन मधुनच भेटतो.....

नभाचा सातबारा

ढगच दाटतात आकाशात सध्या
नभाचा सातबारा राहतो कोराच हल्ली

जगणे सुद्धा कठीण झाले सध्या
पाऊसही बरसतो फक्त कवितेतच हल्ली

जरी बाप राबतो शिवारात  त्याचा
शेतकरी असण्याची त्याला लाज वाटते हल्ली

पाहू कोण पुरुन  उरतो सध्या
मारण्याचीच स्पर्धा सुरु झाली हल्ली

सारे नेतेच उदंड झाले सध्या
आश्वासनांचाच पाऊस पडतो हल्ली

जिप्सी

मैं तुझे फिर मिलूँगी / अमृता प्रीतम- मुक्त अनुवाद

मी तुला पुन्हा  भेटेन   कुठे  कसं   माहित नाही 

कदाचित तुझ्या कल्पनांची प्रेरणा बनून  तुझ्या कॅनव्हास वर  उतरेन 
की तुझ्या कॅनव्हास  वरची एक रहस्यमयी रेखा बनून तुला शांतपणे तुला निरखत राहीन  मी तुला पुन्हा  भेटेन   कुठे  कसं  माहित नाही 

सूर्याचा एक किरण बनून तुझ्या रंगांमधे मिसळून राहीन,
की तुझ्या रंगामधे बसून तुझ्या कॅनव्हासभर पसरत  जाइन ,
मी  तुला पुन्हा  भेटेन   कुठे  कसं   माहित नाही 

धबधब्यातून मुक्त उडणाऱ्या तुषारांप्रमाणे तुला भेटेन 

आणि एक थंड अनुभुती  बनून तुझ्या गळ्यात पडेन 

मी  पुन्हा  भेटेन तुला  कुठे  कसं   माहित नाही 

मला इतकं   नक्की ठावुक आहे 
जो पर्यंत हा जन्म आहे, तोवर मी तुझ्यासोबत आहे.
एकदा का हे शरीर संपल की सगळ  संपेन,
पण आठवणींचे धागे हे आयुष्यात असणाऱ्या क्षणांप्रमाणे असतात 

मी तेच धागे वीणेन , मी ते क्षण निवडेन 

मी तुला पुन्हा  भेटेन   कुठे  कस  माहित नाही.

मी तुला  पुन्हा  भेटेन !!!!!!

=======================================================

मुळ  कविता 

मैं तुझे फिर मिलूँगी
कहाँ कैसे पता नहीं
शायद तेरे कल्पनाओं
की प्रेरणा बन
तेरे केनवास पर उतरुँगी
या तेरे केनवास पर
एक रहस्यमयी लकीर बन
ख़ामोश तुझे देखती रहूँगी
मैं तुझे फिर मिलूँगी
कहाँ कैसे पता नहीं

या सूरज की लौ बन कर
तेरे रंगो में घुलती रहूँगी
या रंगो की बाँहों में बैठ कर
तेरे केनवास पर बिछ जाऊँगी
पता नहीं कहाँ किस तरह
पर तुझे ज़रुर मिलूँगी

या फिर एक चश्मा बनी
जैसे झरने से पानी उड़ता है
मैं पानी की बूंदें
तेरे बदन पर मलूँगी
और एक शीतल अहसास बन कर
तेरे सीने से लगूँगी

मैं और तो कुछ नहीं जानती
पर इतना जानती हूँ
कि वक्त जो भी करेगा
यह जनम मेरे साथ चलेगा
यह जिस्म ख़त्म होता है
तो सब कुछ ख़त्म हो जाता है

पर यादों के धागे
कायनात के लम्हें की तरह होते हैं
मैं उन लम्हों को चुनूँगी
उन धागों को समेट लूंगी
मैं तुझे फिर मिलूँगी
कहाँ कैसे पता नहीं

मैं तुझे फिर मिलूँगी!!

- अमृता प्रीतम 

======================================================

अमृता प्रीतम तिच्या आयुष्याच्या शेवटच्या काळात इमरोज साठी लिहिलेली ही कविता. यातला शब्दंशब्द प्रेमाच  प्रतिक आहे. तिच्या शेवटच्या काळात इमरोज कायम तिच्यासोबत असायचे, ते जास्त बोलत नसले तरी कवितेच्या माध्यमातून बोलते असायचे. तेव्हा अमृता इमरोजसाठी  अशी व्यक्त झाली होती.

जिप्सी 

सीरीया

जीवघेण्या बंदुकांच्या फैरी
फुटणारे बॉम्ब
जीवाच्या आकांताने पळणारे रेफ्यूजी
या सार्यांना समजावता येईल रे,
पण तू, एका कधीच न संपणाऱ्या समुद्रात
निघुन गेलास चिरविश्रांती घेण्यासाठी.
तुला कस समजावणार आता !!

खैर

शांत झोपलेल्या माझ्या छोट्या मित्रा कायम तसाच रहा

जिप्सी

सालगिराह

'दीना' के उन संकरी गलियों से तू आया ही मेरे और मेरे जैसे कई और दोस्तों के लिए.'
जो तुझे अपना मान चुकेँ है.
जिनसे तू बातें करता है,
जिनके हर वक़्त तू साथ साथ चलता है.

कभी 'फुरसत के दिन ढूंढने' में,
तो कभी इस शहर में घूमते हुए
'आशियाना' ढूंढते हुए तू साथ है.

मुझे आज भी वो दिन याद है जिस दिन घर छोड के

एक नया जहाँ बसाने के लिए ट्रेन में बैठा था 

तब 'छोड़ आए हम वो गलियाँ' कहते हुए बाजू में था.!

जब उसे पहली बार देखा था, 

तब तुनेही 'नैनो की मत मानियो रे, नैनो की मत सुनियो,
नैना ठग लेंगे ठग लेंगे'
कह के आगाह भी किया था,
फिर भी मैंने तेरी एक नहीं सुनी. !!!

जब उसने 'कजरारे' नैनो से

'ओ साथी रे दिन डुबे ना'
कहके मुझे आवाज दी, 

तब भी हल्की सी मुस्कान दे कर मुझे जाने दिया !!!

ये और ऐसे कई अनगिनत लम्हों में तून मेरे साथ है 

मेरे जिन्दगी के हर एक लम्हे में साथ देने वाले दोस्त 'गुलजार' तुझे सालगिराह मुबारक हो !!!

छोड ना यार

तो म्हणतो, चल उठ वाच भगतसिंग घालु थोडं थैमान
मी  म्हणतो , छोड़ दे  गोली मार ना यार

तो म्हणतो, चल आपण  बोलू तिच्या बापाशी पेटवू सारं  रान
मी  म्हणतो, छोड़ वो मेरे नसीब में ही नहीं  थी कश  मार ना यार

तो म्हणतो, चल उठ दाखवू जगाला लायकी आपली
मी  म्हणतो,  छोड़ दे चुपचाप पेग मार ना यार

तो म्हणतो , या साल्या भ्रष्टाचार्याना गोळ्याच घालायला पाहिजे
मी  म्हणतो,  कालच लाच दिली एकाला छोड़ हवा आने दे ना यार

जिप्सी 

दिवानगी

इस शहर से अब गुजर जाना चाहिए
रंग 'उदासी' का रंग ढूंढने जाना चाहिए

वक्त आ गया है की साहिल को छोड़ दे अब
समंदर तुझे भी शहर-ए-वफ़ा छोड़ना चाहिए

घर से निकलोगे तभी कारवाँ बनेगा
आखरी मंजिल तक जाना चाहिए

मुद्दते हो गई 'दिवानगी' किये हुए
कुछ ख्वाहिशो को भी पूरा होना चाहिए

जिप्सी

सफर

उम्र भर तेरे साथ चलता रहा मैं
कुछ तू भी मेरे हिस्से का सफर कर ले

यूँही सहता रहा तेरे हिस्से का जब्र मै
कभी तू भी अपनी जिंदगी नजर कर ले

नफरत भी शिद्दत से तू कर ना पाया कभी
प्यार का एक लफ्ज हो सकें बोल ले

जिप्सी

घर

जब जब गांव की मिटटी छु लेता है वो,
कुछ अजिबसे रोंगटे खड़ें हों जाते बदन पे.

मन निकल लेता है उन पुराने गलियारों की और
उसे नजर आता है बच्चा जो स्कुल की दीवारों कूद के घर भाग जाया करता था .
चौराहे की मिठाई की दुकान,
क्रिकेट के बॉल से फूटे हुए मकान,
अक्सर उसे बचपन की याद दिला देते है.

फिर वो पहुचता है इक मंदिर
जिसे लोग 'घर' पर वो
आज भी 'स्वर्ग' कहता है !!
आज भी 'स्वर्ग' कहता है !!!

जिप्सी

प्राजक्त

आतातरी तुझ्या मिठीत विरघळू दे,
गंध प्राजक्ताचा थोडा दरवळू दे

एव्हाना जगलो एकटाच
सुगंधी जखम थोड़ी भळभळु दे

आल्यासारखे रहा थोड़ी हृदयात
घरास थोड़े घरपण मिळू दे

बेरीज कर तुझ्या-माझ्या जीवनाची
आयुष्याचे गणित थोड़े तरी कळू दे

जिप्सी

बारिश की मेमरी

बारिश की मेमरी भी बड़ी अजीब होती
पत्तो को हरा कर देती है, इंसान को सुखा ।
खैर वो छोड़ो
खिड़की से बाहर हाथ निकालकर देखा है कभी,
वोही बारिश अपने पन का भी एहसास देती है ।
तुम्हे याद है 'सखी' वो बारिश का दिन जब हम दोनों हाथ में सैंडल लिए,
नंगे पांव एक अजनबी रस्ते पे पागलो जैसे घूम रहे थे ।
उस दिन मिटटी की खुशबु भी अजीब ही थी, जैसे किसीने नए सेंट की बॉटल खोली हो ।
वैसे तो एक अर्सा गुजर गया है इस बात को पर आज भी वो दिन याद से गया नहीं ।
वो एक दिन था, और आज एक दिन है
उस वक़्त हम साथ होने के सपने बुनते थे,
आज सपने सच हो के साथ है ।

‪#‎Gypsy‬
‪#‎सखी‬

डायरीचे पान

मज व्यथेची हाव कुठे,
कुंपणाची धाव कुठे

दुःख ही जरासे पचले नाही,
वेदनेला वाव कुठे

जिंकला समर जरी तो,
तरी सुखाची हाव कुठे

झाली माणसे परागंदा,
राहिले मज गाव कुठे

रेखले होते तुझे नाव ज्याच्यात,
हरवले ते डायरीचे पान कुठे

#जिप्सी

नायक

अताशा जन्म झाला माझा
आता कुठे मी जगण्यास लायक होतो

त्यांनी केले मला पुढारी गुलामांचा
मला वाटले मी नायक होतो

प्रश्न जेव्हा जगण्याचा येतो
माझा लढ़ा निर्णायक होतो

एवढे समर जिंकुनही
कृष्ण तरी कुठे राधेचा होतो

-जिप्सी

मौनांची भाषांतरे

तसा हट्ट नाहिये माझा
अगदी तश्याच राहिल्या तरी चालतील
मरीन ड्राइव च्या आठवणी, तुझी झालेली पाठवणी
माळलेल्या मोगर्याचा सुगंध, पहिल्या पावसाचा मृद्गगंध
सोबतीने काढलेली कुडकुड़ती रात्र,
नकळत एकमेकात विरघळलेले अनिमिष नेत्र

अगदी अबोल शब्दांची पेरणी पण तशीच राहु दे

तसा हट्टच नाहिये माझा

फक्त
बघ जमलच तर कर मौनांची भाषांतरे

#जिप्सी

बॅचलर

कधी कधी ही कातरवेळ ज़रा जास्तच खायला उठते , त्यातल्या त्यात जर तुम्ही घरापासून दूर 'बॅचलर' म्हणून रहात असाल तर परिस्थिती अजुन बिकट. हातातुन काहीतरी सुटत चालल्याची भावना अजुन तिव्र होते. दिवसभर काम करून तुम्ही थकुन घरी येता रूमचा दरवाजा उघड़ता या आशेने की आज तरी काही चमत्कार होईल , पण कशाच काय नुसत्या बोलण्याने थोड़ी काही बदलते.
तीच रूम,तोच भक्क उजेड फ़ेकणारा CFL तेच सगळ काही.
गलितगात्र झालेला जीव कॉफी बनवायला किचन मधे जातो तिथे दिसते की ओटयावर कालरात्रीचा पसारा तसाच पडलेला आहे आणि लख्ख्कन तुम्हाला 'आई' सोबत नसल्याची बोचरी जाणीव होते. कॉफी घेऊन तुम्ही बाल्कनी मधे जाता तर समोरच्या बाल्कनी मधे एक 'आजी' उगाचाच त्या मारून- मुटकुन जगवलेल्या तुळशीसमोर दिवाबत्ती करत 'शुभंकरोती' म्हणत असते आणी घर सोडल्यानंतर आपण कधीही 'शुभंकरोती' म्हटल नसल्याच तुम्हाला उगाच आठवुन जात.

काही संध्याकाळ उगाच अस्वस्थ करतात.

‪#‎बॅचलर्स_डायरी‬

गुलाल

जरी देवळात उडवला मी गुलाल काल काही
तरी पायरीत आज भेटले दलाल काही

मदिरेतच झिंगतात लोक असे नाही
देवळातही होतात हलाल काही

उगाच वाहतो का ओझे फुकाचे
जीवना मी तुझा हमाल नाही

का विझावे पणती परी
अजूनही पेटवु मशाल काही

#Gypsy

कपाट

कपाट

तु, गझल, लवलेटर, सही
डांबरगोळी, कवितेची वही
RS खंबा, रिकामा ग्लास
जपलेले मोरपिस, रूम भकास
पाळलेले ढेकुण, बाकी चुकलेले एकुण
विजेच् बिल, तुटलेल दिल.....
Condom च पाकिट, तुझ जाकिट… 

#Gypsy

प्रिय गुलझार,

प्रिय गुलझार,
समजायला लागल तेव्हा तु जी 'माचिस' पेटवलीस
ती आजतागयात चालूच आहे.
'आसमा के पार शायद और कोई आसमा होगा' अस
म्हणत जेव्हा स्वप्न पुरी करण्या साठी पुण्यात
आलो तेव्हा सुद्धा तू सोबत होतास.

 घर सोडल्यावर "छोड आये हम वो गलीया" च महत्व जाणवल तेच तू
सोबत होता.
रात्री बेरात्री जेव्हा पुण्यात 'एक अकेला इस शहर में, रात में और दोपहर में आब-ओ-दाना ढूँढता है,
आशियाना ढूँढता है' म्हणत घरोंदा शोधत भटकत होतो तेव्हा तू सोबत होता.
'सपने मे मिलती है' अस म्हणत फक्त स्वप्नात मिळणारी कुडी जेव्हा प्रत्यक्षात भेटली,
तेव्हा 'पहली बार मोहब्बत कि है' असा म्हणत
दोघात एक ICE -cream खाताना तुझी सोबत होती.
'हुजूर इस कदर भी ना इतराके चलिए खुले आम आँचल
ना लहरा के चलिए ' अस म्हणत तिचे मानेवर मागे
रुळणारे कुंतल रेशमी केस सांभाळत F C road वर तिच्या सोबत भटकताना तू होतास.
'अजून सुद्धा ऐ जिंदगी गले लगा ले
हम ने भी तेरे हर एक ग़म को गले से लगाया हैं', म्हणत
आयुष्यासोबत जेव्हा उभा दावा मांडत
असतो तेव्हा तुझी सोबत असते अनंत
काळच्या मित्रासारखी
एखाद्या उदास संध्याकाळी 'मेरा कुछ सामान तुम्हारे पास पडा है' PC वर चालू
असताना एकटेपणात सुद्धा तू कुठेतरी लपलेला असतोस.
यु तो गुनगुनाता हु हर शाम तेरी नज्मे
तेरे होनेसे हि ये जिंदगी 'गुलझार' है....


#Gypsy

बाजीराव पेशवा - मराठेशाहीच सुवर्णपान

महाराष्ट्राच्या इतिहासात
महाराजसाहेब आणि शंभुराजे यांच्यानंतर जर एखाद्या पराक्रमी आणि बुद्धिनेही तितक्याच् हुशार अश्या सेनापतीच नाव घ्यायच झाल्यास तर ते बाजीरावांच घ्यावे लागेल. मोगल, निजाम, हैदर, सिद्दी,पोर्तुगीज आणि इंग्रज यांसारख्या शत्रुना मात देत महाराजसाहेबांच स्वप्न बहुतांशी पूर्ण करणारे श्रीमंत थोरले बाजीराव पेशवा यांच्यासारखा अजिंक्य योद्धा निराळाच.
वयाच्या केवळ १९व्या वर्षी मिळालेल पेशवेपद, उण्यापुर्या 40 वर्षाच्या आयुष्यात बत्तीस लढाया खेळून त्यातली एकही लढाई न हरलेला बाजीराव हा अजिंक्य आणि एकमेवाद्वितीय असाच आहे.
बाजीरावांनी खेळलेल्या लढ़ायांमधे त्यांचे युद्ध कौशल्या खासा दिसुन येते, मराठ्यांचे प्रमुख अस्त्र असलेला 'गनिमी कावा' आणि जलद हालचाली याचा वापर त्यांनी अगदी पुरेपूर करून घेतला. शत्रुला पेशवे नेमके कुठे आहे हे समजत नसे इतक्या त्यांच्या हालचाली वेगवान होत्या. जगप्रसिद्ध अशी 'पालखेडची लढाई' हे सर्वोत्तम उदाहरण.
शिवछत्रपतींचा 'पहिले ते सावधपण दूसरे ते राजकारण' हा मंत्र अगदी प्राणप्राणाने जपला होता. कोल्हापुर आणि सातारा गादीमधे विस्तवही जात नसताना दोन्ही बाजूस सांभाळून घेऊन राजकारण करीत स्वराज्य वाढीस नेण्याचे काम बाजीरावांनी लीलया केले. याकामी त्यांना साथ लाभली ती मल्हारराव होळकर, राणोजी शिंदे यांच्यासारख्या शुर सरदारांची. या सगळ्या गोष्टी बाजीरावांच्या अनेक पैलुंचे दर्शन घडवितात.
बाजीराव जितके शुर होते तितकेच रसीक मनाचे सुद्धा होते, प्रेम का कराव आणि कराव याच
बाजीराव- मस्तानी हे सर्वोत्तम उदाहरण, दुर्दैवाने आम्ही फक्त त्यांच्याबद्दल अजुनही गैरसमज पसरवण्यातच धन्यता मानतो. आयुष्यभर क्षत्रियजीवन जगणाऱ्या या योध्याला चिरविश्रांती लाभली २८ एप्रिल १७४० नर्मदेकाठी 'रावेरखेड़ी'
अशा या शुर योध्याच्या कुडीतून प्राण जावा ते पण मोहिमेवर असतानाच याउपर त्यांचे थोर भाग्य ते कुठले.

अशा या रणमर्द पेशव्याला त्रिवार मुजरा.

‪#‎पेशवा‬
‪#‎gypsy‬

गझल सूर्य

काही माणसे खरच कालातीत असतात, ती या जगात नसली तरी काही रुपाने ती कायम आपल्यालासोबत करतात.
सुरेश भट हे नाव त्यापैकीच एक. कळत्या वयातल्या माझ्या कित्येक रात्री तुमच्या   गाण्याची आवर्तने करण्यात सरल्या आहेत. मग ते 'केव्हा तरी पहाटे' असो अथवा
'मेंदीच्या पानावर' शब्दांच्या या जादुगराने खुप मोहवले आहे. 'सुन्या सुन्या मैफिलित माझ्या तुझेच मी गात आहे' या गाण्याची मोहिनी तर आयुष्यभर कायम राहणार, कारण या गाण्यानेच एक नाजुक अशी जखम दिली आहे.
इतकेच मला जातांना सरणावर कळले होते
मरणाने केली सुटका जगण्याने छळले होते

असे म्हणून जगन्याच तत्वज्ञान इतक्या सोप्या शब्दात मांडणाऱ्या 'सुरेश भट' नावाच्या बाप माणसाचा आज वाढदिवस.

शायर

शायर 

तसा तो लिहित नाहीच हल्ली
पण हुक्की आली की बसतो कागद पेन घेऊन खिड़कित तासनतास

मग घरातून बाहेर पड़ताना पांढराशुभ्र झब्बा घालतो,
सोबतिला तीच फ्रेंच कट दाढ़ी तिला आवडायची म्हणून.
पायात paragon ची पावसाळी चप्पल (पाऊस त्याच्या आयुष्यतुन कधीचाच निघुन गेलाय तरी)
येतो चक्कर मारून 'मरीन ड्राइवहुन'
जुन्या आठवणी वेचत वेचत ज्या
' sea link'वरून फेकल्या होत्या कधीतरी निर्माल्यासारख्या....

तसा तो लिहित नाहीच हल्ली
पण लोक आजही त्याला 'शायर' म्हणूनच ओळखतात.....

#Gypsy

बंजारा

यु तो हम इश्क़ तुझसे भे करते है,

पर  बंजारेपन से थोडी ज्यादा मोहब्बत है । 

#Gypsy