Wednesday, 15 April 2015

गझल सूर्य


काही माणसे खरच कालातीत असतात, ती या जगात नसली तरी काही रुपाने ती कायम आपल्यालासोबत करतात.
सुरेश भट हे नाव त्यापैकीच एक. कळत्या वयातल्या माझ्या कित्येक रात्री तुमच्या   गाण्याची आवर्तने करण्यात सरल्या आहेत. मग ते 'केव्हा तरी पहाटे' असो अथवा
'मेंदीच्या पानावर' शब्दांच्या या जादुगराने खुप मोहवले आहे. 'सुन्या सुन्या मैफिलित माझ्या तुझेच मी गात आहे' या गाण्याची मोहिनी तर आयुष्यभर कायम राहणार, कारण या गाण्यानेच एक नाजुक अशी जखम दिली आहे.
इतकेच मला जातांना सरणावर कळले होते
मरणाने केली सुटका जगण्याने छळले होते
असे म्हणून जगन्याच तत्वज्ञान इतक्या सोप्या शब्दात मांडणाऱ्या 'सुरेश भट' नावाच्या बाप माणसाचा आज वाढदिवस.


No comments:

Post a Comment