प्रिय गुलझार,

प्रिय गुलझार,
समजायला लागल तेव्हा तु जी 'माचिस' पेटवलीस
ती आजतागयात चालूच आहे.
'आसमा के पार शायद और कोई आसमा होगा' अस
म्हणत जेव्हा स्वप्न पुरी करण्या साठी पुण्यात
आलो तेव्हा सुद्धा तू सोबत होतास.

 घर सोडल्यावर "छोड आये हम वो गलीया" च महत्व जाणवल तेच तू
सोबत होता.
रात्री बेरात्री जेव्हा पुण्यात 'एक अकेला इस शहर में, रात में और दोपहर में आब-ओ-दाना ढूँढता है,
आशियाना ढूँढता है' म्हणत घरोंदा शोधत भटकत होतो तेव्हा तू सोबत होता.
'सपने मे मिलती है' अस म्हणत फक्त स्वप्नात मिळणारी कुडी जेव्हा प्रत्यक्षात भेटली,
तेव्हा 'पहली बार मोहब्बत कि है' असा म्हणत
दोघात एक ICE -cream खाताना तुझी सोबत होती.
'हुजूर इस कदर भी ना इतराके चलिए खुले आम आँचल
ना लहरा के चलिए ' अस म्हणत तिचे मानेवर मागे
रुळणारे कुंतल रेशमी केस सांभाळत F C road वर तिच्या सोबत भटकताना तू होतास.
'अजून सुद्धा ऐ जिंदगी गले लगा ले
हम ने भी तेरे हर एक ग़म को गले से लगाया हैं', म्हणत
आयुष्यासोबत जेव्हा उभा दावा मांडत
असतो तेव्हा तुझी सोबत असते अनंत
काळच्या मित्रासारखी
एखाद्या उदास संध्याकाळी 'मेरा कुछ सामान तुम्हारे पास पडा है' PC वर चालू
असताना एकटेपणात सुद्धा तू कुठेतरी लपलेला असतोस.
यु तो गुनगुनाता हु हर शाम तेरी नज्मे
तेरे होनेसे हि ये जिंदगी 'गुलझार' है....


#Gypsy